(...) Powoli odchodziłam w stronę samochodu,który zaparkowałam kilkanaście metrów od pasu startowego.Spojrzałam w górę,lecący samolot był jedynie małym punktem na niebie.Otworzyłam drzwi do auta,pospiesznie wsiadłam do niego.Włożyłam klucz do stacyjki i z piskiem opon ruszyłam z lotniskowego parkingu.Przy zmierzeniu z kolejnymi kilometrami jechałam coraz szybciej,dało mi to poczucie satysfakcji,tylko tym starałam załagodzić ból po wyjeździe Jus'a.Dojechałam do domu,wysiadając z auta mocno trzasnęłam drzwiami.Powolnym krokiem weszłam do środka.Nie miałam ochoty z nikim rozmawiać,przywitałam się tylko z mamą i czym prędzej pobiegłam do sypialni.Walnęłam się na łóżko i wtuliłam do podusi.Rozmyślałam jak to będzie bez Justina,jak minął mi te dni...Po dłuższym czasie zasnęłam.Obudziłam się już rano,ku zdziwieniu wszystkich byłam gotowa do działania i chętna do współpracy.Odsłoniłam zasłonę,która dzieliła mój pokój i garderobę.Wtargnęłam do niej pospiesznie i sięgnęłam po kilka ciuszków wiszących na wieszakach.Przebrana zasiadłam przy małej toaletce.Wyjęłam z dolnej szuflady granatowy Liner,oraz koralową szminkę i wykonałam makijaż.Przyszedł czas na fryzurę,upięłam włosy w luźnego koczka i przystroiłam czarną ,połyskującą opaską.Otworzyłam szafkę z butami,wybrałam te w miarę eleganckie i zeszłam schodkami na parter domu.Domownicy wstali już wcześniej,więc miałam przygotowane śniadanie.Ugryzłam kęs kanapki i wyszłam z domu.Pod niego podjechało spore,białe audi.Kobieta od strony kierowcy pomachała mi,była to moja przyjaciółka.Wyszła z auta i usiadłyśmy na huśtawce,gdy wyjęła telefon i pokazała mi pewien filmik na Youtube,moja mina przestała być radosna.Na filmiku został przedstawiony fragment tego jak Justin całuje się i obejmuje pewną dziewczynę,następnie mój chłopak odpowiadał na pytanie dlaczego związał się z "tą" dziewczyną,odpowiedział że dla kariery,że musiał,cóż czułam jak świat mi się zawala.Przecież mówił że mnie kocha,że kocha tylko mnie...Wbiegłam do domu i złapałam za telefon w expresowym tempie wykręciłam numer Justina.
-Hej kochanie,przepraszam że nie dzwoniłem,ale miałem dużo spraw na głowie,odebrał telefon...Byłam wściekła i nie panowałam nad tym co mówię:
-Na przykład byłeś zajęty tą "Alex"?.W słuchawce usłyszałam jakby "yyy",chłopak starał się wytłumaczyć mi całą sytuację,lecz ja wiedziałam..że wszystko już jasne! nie nawidzę go! powtarzałam.Gdyby nie Marina to już dawno rozpłakałabym się,jednak mimo wszystko udawałam że jestem silna.Przyjaciółka została ze mną jeszcze na kilka godzin po tym jak zadzwoniłam do mojego byłego chłopaka,pocieszając mnie na każdym kroku,jednak musiała już jechać,pożegnałam się z nią i znów wtargnęłam do pustego domu.Weszłam do małego pokoiku w którym przechowywaliśmy różne akcesoria kucharskie.Kiedyś schowałam tam żyletkę,tak żeby nikt jej nie znalazł.Długo szukając po różnych kontach w końcu ją odnalazłam prędko za nią chwyciłam.Przemknęłam żyletką po bladym nadgarstku.
Poczułam błogie mrowienie. Kap,kap... Krople
krwi zaczęły powolnie spływać wzdłuż mojej
dłoni. Poczułam ulgę. Każda kropla krwisto-bor
do wego płynu zbliżała do stanu błogiego
ukojenia,upra gnionej lekkości. Nie liczyło się
nic poza tą chwilą..
sobota, 12 października 2013
poniedziałek, 23 września 2013
Będę tęsknił...-rozdział piąty
(...)Rano obudził nas dźwięk brzęczącego budzika,niemal zerwałam się z łóżka gdy przypomniałam sobie że Justin wyjeżdża.Szturchnęłam go za ramie i szepnęłam do ucha:
-Wstawaj Kochanie,ziewną i kilka razy się przeciągnął.Wstałam z łóżka i przetarłam oczy ,Justin jeszcze leżał na nim, bo niezły z niego leniuch i lubi spać do późna.Podeszłam do szafy...mniej więcej w tym samym momencie chłopak wstał i poszedł do łazienki ,aby wykonać poranną toaletę.Nie wiedziałam co mam założyć,niby wszystko takie ładne i w moim stylu,ale jednak chciałam wyglądać olśniewająco w naszym ostatnim dniu,po którym będziemy musieli wytrzymać bez siebie kilka miesięcy.W końcu wybrałam z szafy niebieski aksamitny sweterek,który lubiłam nosić,purpurowe jeansy,a pod spód sweterka założyłam czarną koszulę z lekko podwijanym,białym kołnierzykiem.Szybko się przebrałam,tak aby zdążyć przed wyjściem Justina z łazienki,stanęłam przed lusterkiem wyjęłam z szuflady błyszczyk oraz kilka niezbędnych przedmiotów do makijażu.Musnęłam usta lekko,blado różowym błyszczykiem a na powieki nałożyłam odrobinę fioletowego cienia do powiek,wszystko utrwaliłam pudrem transparentnym.Splotłam włosy,w lekkiego kłosa i spryskałam lakierem,Jus wyszedł z łazienki i ustawił się tak żebym zobaczyła go w lusterku.Delikatnie objął mnie wytatuowanymi ramionami i szepnął:
-Wyglądasz cudownie skarbie...po czym uśmiechną się lekko.Odwróciłam się w jego stronę i dałam buziaka w policzek,jego oczy zaczęły promienieć,były tak cudowne,że wydawało mi się że widzę w nich jego duszę...była taka czysta.Chłopak zdjął rękę z mojego ramienia i otworzył mi drzwi,powolnym krokiem ruszyłam w stronę schodów,usłyszałam jedynie trzask drzwi..ale nie miałam potrzeby spoglądania się za siebie.Z gracją zbiegliśmy po schodach,gdzie na dole czekała na nas już mama ze śniadaniem.Podeszłam do stołu,odsunęłam krzesło i zasiadłam przy czekającej miseczce płatków.Mama podała łyżki i wraz z Justinem zaczęliśmy jeść,płatki były dobre jednak przydałoby im się odrobinę cukru.Gdy skończyliśmy jeść szybko złapaliśmy za rączkę od waliski Jus'a i popędziliśmy do samochodu.Wpakowałam na tylnie siedzenie auta walizkę i sama wsiadłam do samochodu,tam czekał na mnie już Justin.Na szczęście na lotnisko mieliśmy blisko,na miejsce dojechaliśmy pół godziny przed odlotem samolotu.Wysiedliśmy z samochodu,wyjęłam bagaż,i oddałam go Justinowi.Chłopak podszedł do mnie,miał okropnie smutną minę,moja mina zaczęła coraz bardziej upodabniać się do jego...przytulił mnie:
-Wiem kochanie że będzie nam trudno,mam żal do siebie że wyznałem Ci to dopiero wczoraj...mimo wszystko zawsze znajdę dla ciebie czas,dzwoń i pisz o każdej porze dnia i nocy.Oczywiście jeśli chcesz możesz nawet do mnie przylecieć,przyjmę Cię z otwartymi rękoma.Wiem że mówiłem Ci to kilka razy ale musisz to wiedzieć,kocham cię i uśmiechnij się :) Będę do ciebie często dzwonił,jeśli uda mi się to wrócę w 2 miesiącu.Uśmiechnęłam się i jeszcze raz mocno przytuliłam się do niego,z głośników pilot wezwał pasażerów samolotu.Chłopak ruszył w stronę samolotu i pomachał mi,łzy same napływały mi do oczu ale starałam się nie płakać,uśmiechnęłam się w myślach i powiedziałam sobie:
-On wróci niedługo nie martw się...samolot powoli unosił się ku górze Jus pomachał mi z góry i posłał całusa...
Jak się podoba? Mam prośbę ,jesteście już na blogu to skomentujcie z góry dziękuje ;autorka
-Wstawaj Kochanie,ziewną i kilka razy się przeciągnął.Wstałam z łóżka i przetarłam oczy ,Justin jeszcze leżał na nim, bo niezły z niego leniuch i lubi spać do późna.Podeszłam do szafy...mniej więcej w tym samym momencie chłopak wstał i poszedł do łazienki ,aby wykonać poranną toaletę.Nie wiedziałam co mam założyć,niby wszystko takie ładne i w moim stylu,ale jednak chciałam wyglądać olśniewająco w naszym ostatnim dniu,po którym będziemy musieli wytrzymać bez siebie kilka miesięcy.W końcu wybrałam z szafy niebieski aksamitny sweterek,który lubiłam nosić,purpurowe jeansy,a pod spód sweterka założyłam czarną koszulę z lekko podwijanym,białym kołnierzykiem.Szybko się przebrałam,tak aby zdążyć przed wyjściem Justina z łazienki,stanęłam przed lusterkiem wyjęłam z szuflady błyszczyk oraz kilka niezbędnych przedmiotów do makijażu.Musnęłam usta lekko,blado różowym błyszczykiem a na powieki nałożyłam odrobinę fioletowego cienia do powiek,wszystko utrwaliłam pudrem transparentnym.Splotłam włosy,w lekkiego kłosa i spryskałam lakierem,Jus wyszedł z łazienki i ustawił się tak żebym zobaczyła go w lusterku.Delikatnie objął mnie wytatuowanymi ramionami i szepnął:
-Wyglądasz cudownie skarbie...po czym uśmiechną się lekko.Odwróciłam się w jego stronę i dałam buziaka w policzek,jego oczy zaczęły promienieć,były tak cudowne,że wydawało mi się że widzę w nich jego duszę...była taka czysta.Chłopak zdjął rękę z mojego ramienia i otworzył mi drzwi,powolnym krokiem ruszyłam w stronę schodów,usłyszałam jedynie trzask drzwi..ale nie miałam potrzeby spoglądania się za siebie.Z gracją zbiegliśmy po schodach,gdzie na dole czekała na nas już mama ze śniadaniem.Podeszłam do stołu,odsunęłam krzesło i zasiadłam przy czekającej miseczce płatków.Mama podała łyżki i wraz z Justinem zaczęliśmy jeść,płatki były dobre jednak przydałoby im się odrobinę cukru.Gdy skończyliśmy jeść szybko złapaliśmy za rączkę od waliski Jus'a i popędziliśmy do samochodu.Wpakowałam na tylnie siedzenie auta walizkę i sama wsiadłam do samochodu,tam czekał na mnie już Justin.Na szczęście na lotnisko mieliśmy blisko,na miejsce dojechaliśmy pół godziny przed odlotem samolotu.Wysiedliśmy z samochodu,wyjęłam bagaż,i oddałam go Justinowi.Chłopak podszedł do mnie,miał okropnie smutną minę,moja mina zaczęła coraz bardziej upodabniać się do jego...przytulił mnie:
-Wiem kochanie że będzie nam trudno,mam żal do siebie że wyznałem Ci to dopiero wczoraj...mimo wszystko zawsze znajdę dla ciebie czas,dzwoń i pisz o każdej porze dnia i nocy.Oczywiście jeśli chcesz możesz nawet do mnie przylecieć,przyjmę Cię z otwartymi rękoma.Wiem że mówiłem Ci to kilka razy ale musisz to wiedzieć,kocham cię i uśmiechnij się :) Będę do ciebie często dzwonił,jeśli uda mi się to wrócę w 2 miesiącu.Uśmiechnęłam się i jeszcze raz mocno przytuliłam się do niego,z głośników pilot wezwał pasażerów samolotu.Chłopak ruszył w stronę samolotu i pomachał mi,łzy same napływały mi do oczu ale starałam się nie płakać,uśmiechnęłam się w myślach i powiedziałam sobie:
-On wróci niedługo nie martw się...samolot powoli unosił się ku górze Jus pomachał mi z góry i posłał całusa...
Jak się podoba? Mam prośbę ,jesteście już na blogu to skomentujcie z góry dziękuje ;autorka
niedziela, 22 września 2013
Wkońcu wszystko po mojej myśli-rozdział czwarty
(...) łańcuszek był wspaniały,Justin zapiął mi go na szyi a ja dumnie go prezentowałam,przy nim czas mijał mi tak szybko nie spostrzegłam że była już 15 a gdy do mnie przyszedł była dopiero godzina 11,spędziliśmy 4 godziny razem a ja czułam jakby to było kilka minut.
-Nie wiedziałam że kiedykolwiek ci to wyznam ale jeśli ty czujesz to samo to wyznam Ci to...Ja Ciebie też kocham,naprawdę nie wiesz jak mocno.Miałam dokończyć zdanie gdy Justin pocałował mnie w usta,
-Troszkę przynudzasz kochanie,wyraził swoje zdanie skrępowany chłopak.Przytuliłam go,bo nie umiałam w inny sposób wyrazić tego co naprawdę czuje.Byłam wtulona w przyjaciela gdy do pokoju weszła mama,widziałam że chłopak chciał mi coś powiedzieć ale przy mamie nie zrobi tego.
-Ojej przepraszam przeszkodziłam wam w czymś? zapytała skromnie mama
-Nieee,powiedzieliśmy po cichu.Mama podeszła do mnie po czym szeptem powiedziała
-Gratulacje kochana,nie wiedziałam o co jej chodzi ale potem zgadłam że zapewne wydaje jej się że chodzę z Jus'em.Sama zastanawiałam się nad tym niby się kochamy ale jeszcze nie poprosił o to bym została jego dziewczyną.Mama po tym jak pogratulowała mi usiadła obok nas na kanapie i przez chwilę rozmawiała z moim przyjacielem,chłopak wstał, podszedł do mnie ,ale oczami ciągle zerkał na moją mamę.Uśmiechnął się do mnie,puścił oczko i złapał mnie za rękę.Mniej więcej domyśliłam się o co chodzi,ale nie chciałam popsuć niespodzianki.
-Anabell wiesz że Cię kocham,zrobił bym to ale uważam że jesteśmy za młodzi na małżeństwo myślę że w naszym wieku związek wystarczy...czy chcesz zostać moją dziewczyną?...zapytał i oczywiście czy pani,pani Rose zgodzi się abym chodził z pani córką.Mama kiwnęła głową,podniosłam głowę do góry popatrzyłam w oczy Justinowi i powiedziałam:
-Tak...oczywiście że zechciałabym być twoją dziewczyną,czekałam aż o to zapytasz.Czułam potrzebę przytulenia się do niego tak też zrobiłam,on objął mnie ręką i wyszliśmy z pokoju,by ogłosić nowinę przyjaciołom,otworzyliśmy drzwi...przed nimi stał tata ale nie był oburzony jak zawsze,tylko uśmiechnięty i radosny.Podał rękę Justinowi,
-Moja mała córeczka dorosła,powiedział.Ucieszyłam się,bo nigdy się tak nie zachowywał wywnioskowałam z tego że chyba zrozumiał że Jus mnie naprawdę kocha i że się zmienił.Zeszliśmy po schodach,przestaliśmy się przytulać gdyż musieliśmy założyć buty.Po ich założeniu wyszliśmy z domu,przed nim czekał na nas czarny Cabriolet Mojego CHŁOPAKA.Justin otworzył mi drzwi do auta wsiadłam do niego a zaraz potem chłopak.Wyjechaliśmy spod domu z piskiem opon ruszyliśmy w stronę Mokotowa na którym mieszkał nasz wspólny przyjaciel-Cris.Za godzinkę byliśmy na miejscu,wysiedliśmy z samochodu i staneliśmy przed wysokim blokiem Cris'a.,zadzwoniliśmy domofonem pod mieszkanie nr 15 i otworzyliśmy drzwi.Podbiegliśmy pod 15 i drzwi otworzył nam przyjaciel.Byliśmy przytuleni do siebie więc mina jego była zabójcza,wtargnęliśmy do małego mieszkanka i usiedliśmy na kanapie.Cris podał nam herbatę i ciastka.
-Co was tu sprowadza?-zaśmianym tonem powiedział.Justin dał mi buziaka w policzek.
-Jesteśmy razem,powiedział.Cristian zaśmiał się i dodał:
-No to co oblejemy to no nie? i już miał wyciągać kieliszki z regału,Justin go powstrzymał
-Sorry stary ale jutro wyjeżdżam przecież wiesz...Przyjaciel ze skrzywioną miną ponownie usiadł na kanapie.Z pokoju naprzeciwko weszła Ariana,również nasza wspólna przyjaciółka
-A ty nie masz nam niczego do powiedzenia? Krzyknęłam śmiejąc się
-My też jesteśmy razem,odpowiedział.Spojrzałam na zegarek w mojej komórce,była już późna godzina.Pożegnaliśmy się z przyjaciółmi i wyszliśmy,na dworze padał deszcz.Szybko wbiegliśmy do samochodu i wyruszyliśmy spod parkingu który znajdował się pod blokiem.
-Mogę dzisiaj u ciebie nocować? przepraszam ale nie chce wracać do domu-zapytał Jus.Uśmiechnęłam się
-Oczywiście że możesz u mnie zawsze będzie dla Ciebie miejsce.Dojechaliśmy do domu,Justin zaparkował samochód w naszym garażu,który na szczęście był otwarty.Przez garaż weszliśmy do domu,wbiegliśmy na górę tam zdjęliśmy buty,mama przygotowała nam łóżko do spania ułożyliśmy się do snu zmęczeni wrażeniami dnia dzisiejszego...zasneliśmy
-Nie wiedziałam że kiedykolwiek ci to wyznam ale jeśli ty czujesz to samo to wyznam Ci to...Ja Ciebie też kocham,naprawdę nie wiesz jak mocno.Miałam dokończyć zdanie gdy Justin pocałował mnie w usta,
-Troszkę przynudzasz kochanie,wyraził swoje zdanie skrępowany chłopak.Przytuliłam go,bo nie umiałam w inny sposób wyrazić tego co naprawdę czuje.Byłam wtulona w przyjaciela gdy do pokoju weszła mama,widziałam że chłopak chciał mi coś powiedzieć ale przy mamie nie zrobi tego.
-Ojej przepraszam przeszkodziłam wam w czymś? zapytała skromnie mama
-Nieee,powiedzieliśmy po cichu.Mama podeszła do mnie po czym szeptem powiedziała
-Gratulacje kochana,nie wiedziałam o co jej chodzi ale potem zgadłam że zapewne wydaje jej się że chodzę z Jus'em.Sama zastanawiałam się nad tym niby się kochamy ale jeszcze nie poprosił o to bym została jego dziewczyną.Mama po tym jak pogratulowała mi usiadła obok nas na kanapie i przez chwilę rozmawiała z moim przyjacielem,chłopak wstał, podszedł do mnie ,ale oczami ciągle zerkał na moją mamę.Uśmiechnął się do mnie,puścił oczko i złapał mnie za rękę.Mniej więcej domyśliłam się o co chodzi,ale nie chciałam popsuć niespodzianki.
-Anabell wiesz że Cię kocham,zrobił bym to ale uważam że jesteśmy za młodzi na małżeństwo myślę że w naszym wieku związek wystarczy...czy chcesz zostać moją dziewczyną?...zapytał i oczywiście czy pani,pani Rose zgodzi się abym chodził z pani córką.Mama kiwnęła głową,podniosłam głowę do góry popatrzyłam w oczy Justinowi i powiedziałam:
-Tak...oczywiście że zechciałabym być twoją dziewczyną,czekałam aż o to zapytasz.Czułam potrzebę przytulenia się do niego tak też zrobiłam,on objął mnie ręką i wyszliśmy z pokoju,by ogłosić nowinę przyjaciołom,otworzyliśmy drzwi...przed nimi stał tata ale nie był oburzony jak zawsze,tylko uśmiechnięty i radosny.Podał rękę Justinowi,
-Moja mała córeczka dorosła,powiedział.Ucieszyłam się,bo nigdy się tak nie zachowywał wywnioskowałam z tego że chyba zrozumiał że Jus mnie naprawdę kocha i że się zmienił.Zeszliśmy po schodach,przestaliśmy się przytulać gdyż musieliśmy założyć buty.Po ich założeniu wyszliśmy z domu,przed nim czekał na nas czarny Cabriolet Mojego CHŁOPAKA.Justin otworzył mi drzwi do auta wsiadłam do niego a zaraz potem chłopak.Wyjechaliśmy spod domu z piskiem opon ruszyliśmy w stronę Mokotowa na którym mieszkał nasz wspólny przyjaciel-Cris.Za godzinkę byliśmy na miejscu,wysiedliśmy z samochodu i staneliśmy przed wysokim blokiem Cris'a.,zadzwoniliśmy domofonem pod mieszkanie nr 15 i otworzyliśmy drzwi.Podbiegliśmy pod 15 i drzwi otworzył nam przyjaciel.Byliśmy przytuleni do siebie więc mina jego była zabójcza,wtargnęliśmy do małego mieszkanka i usiedliśmy na kanapie.Cris podał nam herbatę i ciastka.
-Co was tu sprowadza?-zaśmianym tonem powiedział.Justin dał mi buziaka w policzek.
-Jesteśmy razem,powiedział.Cristian zaśmiał się i dodał:
-No to co oblejemy to no nie? i już miał wyciągać kieliszki z regału,Justin go powstrzymał
-Sorry stary ale jutro wyjeżdżam przecież wiesz...Przyjaciel ze skrzywioną miną ponownie usiadł na kanapie.Z pokoju naprzeciwko weszła Ariana,również nasza wspólna przyjaciółka
-A ty nie masz nam niczego do powiedzenia? Krzyknęłam śmiejąc się
-My też jesteśmy razem,odpowiedział.Spojrzałam na zegarek w mojej komórce,była już późna godzina.Pożegnaliśmy się z przyjaciółmi i wyszliśmy,na dworze padał deszcz.Szybko wbiegliśmy do samochodu i wyruszyliśmy spod parkingu który znajdował się pod blokiem.
-Mogę dzisiaj u ciebie nocować? przepraszam ale nie chce wracać do domu-zapytał Jus.Uśmiechnęłam się
-Oczywiście że możesz u mnie zawsze będzie dla Ciebie miejsce.Dojechaliśmy do domu,Justin zaparkował samochód w naszym garażu,który na szczęście był otwarty.Przez garaż weszliśmy do domu,wbiegliśmy na górę tam zdjęliśmy buty,mama przygotowała nam łóżko do spania ułożyliśmy się do snu zmęczeni wrażeniami dnia dzisiejszego...zasneliśmy
Jesteś mi tak bardzo potrzebny-rozdział trzeci
(...) Spod łóżka wyjęłam ulubioną parę conversów i założyłam je na stopy,wyjrzałam przez okno,było dość zimno dlatego też postanowiłam założyć na siebie sweterek ten akurat pasował do założonej wcześniej kreacji,już miałam wychodzić z pokoju,gdy zza pleców usłyszałam stukanie do okna,odwróciłam się.Tak jak przypuszczałam do okna pukał Justin,otworzyłam mu okno.
-Justin głuptasie wejdź normalnie jak człowiek drzwiami bo będe miała owal od ojca,że wchodzisz oknem-syknęłam na Jus'a.Chłopak uśmiechną się lecz nie był zainteresowany moją propozycją,wtargnął oknem.Przywitał się ze mną a ja go miło przytuliłam,miał zaszklone oczy przez patrzenie na nie,po moim policzku spłynęła jedna,ale bardzo szczera łza.Chłopak również zaczął płakać,przysunął się do mnie i mocno przytulił.Położyłam rękę na kanapie,on podniósł ją,położył na swojej dłoni i splótł w jedną całość.Ścisnęłam jego rękę bardzo mocno i wtuliłam głowę w jego ramię.Byliśmy przyjaciółmi praktycznie od zawsze,ale dopiero wtedy poczułam ile dla mnie znaczy.Justin popatrzył mi się szczerze w oczy,przez łzy wyłonił się piękny subtelny uśmiech.Coraz bardziej zaczęłam płakać,jednak teraz były to już łzy szczęścia.Byłam szczęśliwa że przed długim rozstaniem mogę mieć go wyłącznie dla siebie.Niestety za dużo mi się wydawało rozmyślałam o tym że jesteśmy parą,a przecież on mnie nie kocha on widzi we mnie tylko przyjaciółkę...Chociaż jesteśmy tylko przyjaciółmi to w głębi duszy,czułam że ja go naprawde...kocham.Nie zauważyłam że przed ten cały czas mojego rozmarzania miałam zamknięte oczy,gdy je otworzyłam,moje usta były zbliżone do ust Justina.Szybko odsunęłam głowę,chłopak uległ mi i nie nalegał.Nasze ręce były nadal splecione,cieszyło mnie to.Chłopak nagle wyją z kieszeni spodni komórkę i odczytał wiadomość,po kilku chwilach znów odłożył telefon,ale jego mina nie była taka jak wcześniej wesoła i promienna.Teraz był smutny i taki zniechęcony do wszystkiego.Byłam zaniepokojona więc zapytałam:
-Justin,dlaczego jesteś smutny? coś się stało? Jego twarz zbladła jednak widać było że chce mi to powiedzieć.
-Właśnie dostałem sms'a od mojego menagera...muszę wyjechać pojutrze...,kolejny raz zaczął płakać mimo to że bardzo często płakał to nie uważałam go za ciamajdę,ja poprostu uważałam że to wrażliwy chłopak...pojutrze zaczyna się trasa koncertowa i,jutro muszę wyjechać...dokończył,byłam smutna wręcz załamana bałam się że jeśli jutro wyjedzie...to zostawi mnie na zawsze.Chciałam mu to powiedzieć,jednak milczałam,za mnie powiedział Justin.Na początku nie mógł nic powiedzieć,ale powiedział:
-Przepraszam że dopiero teraz ci to mówię ale nie miałem odwagi...więc,bez względu na to ile zostanę w trasie koncertowej ile czasu poświęcę fankom,i nawet jeśli w moim życiu pojawi się inna dziewczyna to wiedz że nikt nigdy nie zastąpi mi ciebie,kocham cię.Nie mam zbyt wiele czasu,bo jutro wyjeżdżam ale gdy już tutaj jestem chce ci coś podarować...wyciągnął z małego pudełeczka złoty łańcuszek z przywieszką w kształcie serca,na której było napisane:
,,Stay With Me Forever",co oznacza po polsku ,,Bądź ze mną na zawsze"...uśmiechnęłam się szczerze :
-Będe ...zawsze
-Justin głuptasie wejdź normalnie jak człowiek drzwiami bo będe miała owal od ojca,że wchodzisz oknem-syknęłam na Jus'a.Chłopak uśmiechną się lecz nie był zainteresowany moją propozycją,wtargnął oknem.Przywitał się ze mną a ja go miło przytuliłam,miał zaszklone oczy przez patrzenie na nie,po moim policzku spłynęła jedna,ale bardzo szczera łza.Chłopak również zaczął płakać,przysunął się do mnie i mocno przytulił.Położyłam rękę na kanapie,on podniósł ją,położył na swojej dłoni i splótł w jedną całość.Ścisnęłam jego rękę bardzo mocno i wtuliłam głowę w jego ramię.Byliśmy przyjaciółmi praktycznie od zawsze,ale dopiero wtedy poczułam ile dla mnie znaczy.Justin popatrzył mi się szczerze w oczy,przez łzy wyłonił się piękny subtelny uśmiech.Coraz bardziej zaczęłam płakać,jednak teraz były to już łzy szczęścia.Byłam szczęśliwa że przed długim rozstaniem mogę mieć go wyłącznie dla siebie.Niestety za dużo mi się wydawało rozmyślałam o tym że jesteśmy parą,a przecież on mnie nie kocha on widzi we mnie tylko przyjaciółkę...Chociaż jesteśmy tylko przyjaciółmi to w głębi duszy,czułam że ja go naprawde...kocham.Nie zauważyłam że przed ten cały czas mojego rozmarzania miałam zamknięte oczy,gdy je otworzyłam,moje usta były zbliżone do ust Justina.Szybko odsunęłam głowę,chłopak uległ mi i nie nalegał.Nasze ręce były nadal splecione,cieszyło mnie to.Chłopak nagle wyją z kieszeni spodni komórkę i odczytał wiadomość,po kilku chwilach znów odłożył telefon,ale jego mina nie była taka jak wcześniej wesoła i promienna.Teraz był smutny i taki zniechęcony do wszystkiego.Byłam zaniepokojona więc zapytałam:
-Justin,dlaczego jesteś smutny? coś się stało? Jego twarz zbladła jednak widać było że chce mi to powiedzieć.
-Właśnie dostałem sms'a od mojego menagera...muszę wyjechać pojutrze...,kolejny raz zaczął płakać mimo to że bardzo często płakał to nie uważałam go za ciamajdę,ja poprostu uważałam że to wrażliwy chłopak...pojutrze zaczyna się trasa koncertowa i,jutro muszę wyjechać...dokończył,byłam smutna wręcz załamana bałam się że jeśli jutro wyjedzie...to zostawi mnie na zawsze.Chciałam mu to powiedzieć,jednak milczałam,za mnie powiedział Justin.Na początku nie mógł nic powiedzieć,ale powiedział:
-Przepraszam że dopiero teraz ci to mówię ale nie miałem odwagi...więc,bez względu na to ile zostanę w trasie koncertowej ile czasu poświęcę fankom,i nawet jeśli w moim życiu pojawi się inna dziewczyna to wiedz że nikt nigdy nie zastąpi mi ciebie,kocham cię.Nie mam zbyt wiele czasu,bo jutro wyjeżdżam ale gdy już tutaj jestem chce ci coś podarować...wyciągnął z małego pudełeczka złoty łańcuszek z przywieszką w kształcie serca,na której było napisane:
,,Stay With Me Forever",co oznacza po polsku ,,Bądź ze mną na zawsze"...uśmiechnęłam się szczerze :
-Będe ...zawsze
Dlaczego wyjeżdżasz? - rozdział drugi
Weszłam do pokoju i wskoczyłam na łóżko byłam wykończona nocnym sprzątaniem klasy,ułożyłam się wygodnie i włączyłam laptopa,jak zwykle każdego wieczoru to robie weszłam na moje konto na facebook'u,Kilka razy poprzeglądałam posty znajomych i zaczeło robić się to nudne,włączyłam mojego ulubionego bloga i kliknęłam na dwudziesty pierwszy rozdział,czytanie pochłonęło mnie, na zegarze wybiła północ zupełnie nie miałam poczucia czasu,już miałam włączyć kolejny rozdział gdy do pokoju wszedł tata oburzony tym iż o tak późnej porze jeszcze nie śpie.Mój tata bywał czasami bardzo agresywny i potrafił mnie uderzyć,robił to bez żadnego skrępowania gdyż wiedział że mama i tak nie wyrazi swojego zainteresowania,ona po prostu się go bała...tak jak również ja.Na samą myśl co może zrobić mi tata pośpiesznie zamknęłam monitor laptopa.Ojciec podszedł do mnie i szturchnął mną tak mocno że usunęłam się po ścianie,serce mocno mi waliło ja naprawdę się go bałam,nigdy nie mogłam przewidzieć co mi może zrobić,nie wiem dlaczego mnie bił,ja zawsze robiłam to co chciał.Siadłam skulona na podłodze ojciec patrzył na mnie tak okrutnym wzrokiem,musiałam go przeprosić bo inaczej nadal by się na mnie wyżywał.
-Przeprasszamm..tato już się kładę spać...wypowiedziałam dość spokojnie, chodź wargi strasznie mi się trzęsły,wydaje mi się że zawsze każe mi go przeprosić żeby poprostu czuł się warty siebie,jest okropny to prawda...Wstałam z lodowatej podłogi,tato już chciał podnieść na mnie rękę ale skuliłam głowę i starałam się nie patrzeć mu w oczy,ten powiedział tylko:
-Żeby mi to było ostatni raz,zrozumiano?!!,i wyszedł z pokoju trzaskając przy okazji drzwiami,mama zawsze by mi pomogła gdyby tata chciał mnie zbić,ale ona również się go boi...Jedynym moim ratunkiem przed ojcem jest Justin,niby nic nie robi ale gdy jest u nas ,ojciec wstydzi się mnie zbić.Serce powoli zaczęło wolniej bić i emocje opadały,dzisiaj nie miałam już ochoty na nic wyjęłam z szafy ulubioną piżamę i przebrałam się w nią,położyłam na łóżku poduszkę i ułożyłam się do snu,nie wyłączałam światła,bo wiedziałam że tata będzie jeszcze chodził po pokojach w nocy aby sprawdzić czy aby na pewno śpię,zawsze wtedy przy okazji gasi mi światło.Przez długi czas nie mogłam zasnąć,rozmyślałam nad tym co zrobił mi ojciec.Zasnęłam ok.godz 3,nie wyspałam się zbyt bo tata okropnie tupał nogami wchodząc po schodach,słysząc tupot jego stóp,ziewnęłam i szybko zeszłam z łóżka.Sięgnęłam tylko po jakieś ubrania do szafy i poszłam do łazienki udając że się przebiera aby mieć troche spokoju od niego,przebrałam się w strój.Delikatnie otworzyłam drzwi toalety,i wbiegłam do mojego pokoju...
troche agresywny drugi rozdział ;) chyba troszke ciekawszy,czyż nie?
-Przeprasszamm..tato już się kładę spać...wypowiedziałam dość spokojnie, chodź wargi strasznie mi się trzęsły,wydaje mi się że zawsze każe mi go przeprosić żeby poprostu czuł się warty siebie,jest okropny to prawda...Wstałam z lodowatej podłogi,tato już chciał podnieść na mnie rękę ale skuliłam głowę i starałam się nie patrzeć mu w oczy,ten powiedział tylko:
-Żeby mi to było ostatni raz,zrozumiano?!!,i wyszedł z pokoju trzaskając przy okazji drzwiami,mama zawsze by mi pomogła gdyby tata chciał mnie zbić,ale ona również się go boi...Jedynym moim ratunkiem przed ojcem jest Justin,niby nic nie robi ale gdy jest u nas ,ojciec wstydzi się mnie zbić.Serce powoli zaczęło wolniej bić i emocje opadały,dzisiaj nie miałam już ochoty na nic wyjęłam z szafy ulubioną piżamę i przebrałam się w nią,położyłam na łóżku poduszkę i ułożyłam się do snu,nie wyłączałam światła,bo wiedziałam że tata będzie jeszcze chodził po pokojach w nocy aby sprawdzić czy aby na pewno śpię,zawsze wtedy przy okazji gasi mi światło.Przez długi czas nie mogłam zasnąć,rozmyślałam nad tym co zrobił mi ojciec.Zasnęłam ok.godz 3,nie wyspałam się zbyt bo tata okropnie tupał nogami wchodząc po schodach,słysząc tupot jego stóp,ziewnęłam i szybko zeszłam z łóżka.Sięgnęłam tylko po jakieś ubrania do szafy i poszłam do łazienki udając że się przebiera aby mieć troche spokoju od niego,przebrałam się w strój.Delikatnie otworzyłam drzwi toalety,i wbiegłam do mojego pokoju...
troche agresywny drugi rozdział ;) chyba troszke ciekawszy,czyż nie?
Kochani Przyjaciele-rozdział pierwszy
-Justin przepraszam ale dzisiaj będę później u ciebie ,muszę do późnej godziny zostać w szkole,kolejny raz zostawiłam wiadomość na automatycznej sekretarce mojego przyjaciela.Co się z nim dzieje?Dlaczego mnie unika?-myślałam,bardzo dużo myślałam,nagle jakaś postać szturchnęła moje ramię,szybko odwróciłam się ,zapomniałam że jestem w szkole i mam sprzątać,zerwałam się z krzesła i złapałam za mopa.Pozmywałam trochę i połaziłam po klasie gdy w końcu skończyłam.Była już ciemna noc,było zimno dlatego też założyłam kurtkę.Z lewej kieszeni wyjęłam telefon,miałam dwa nie odebrane połączenia od Justina szybko do niego zadzwoniłam.Justin odebrał ale czułam w jego głosie zdenerwowanie zapytałam:
-Justin co się dzieje? czuję że jesteś zdenerwowany,chłopak zaczął płakać,jednak zdołał wykrztusić
-Anabell nie chce się z tobą rozstawać,ale muszę przepraszam,wyjeżdżam na 3 miesiące do Londynu w trasę koncertową ,uśmiechnęłam się sama do siebie idąc w kierunku domu
-Powinieneś się cieszyć,nie martw się będzie dobrze,pocieszyłam go.Przyjaciel starał się powstrzymywać płacz.
-Dziękuje kochana jesteś,ale muszę kończyć przyjdę do ciebie jutro pa,otworzyłam furtkę do mojego ogrodu i pożegnałam się z chłopakiem.Odłożyłam telefon do kieszeni,zapaliłam światło wchodząc po schodach do domu.Zdjęłam buty i usiadłam na kanapie która znajdowała się naprzeciw telewizora.Mama podała mi pilota i skakałam po kanałach telewizji.Wszystko było nudne,postanowiłam ,że pójdę na górę do swojego pokoju...
Oto pierwszy rozdział ;) przepraszam że taki krótki ale nie mam weny ;/
-Justin co się dzieje? czuję że jesteś zdenerwowany,chłopak zaczął płakać,jednak zdołał wykrztusić
-Anabell nie chce się z tobą rozstawać,ale muszę przepraszam,wyjeżdżam na 3 miesiące do Londynu w trasę koncertową ,uśmiechnęłam się sama do siebie idąc w kierunku domu
-Powinieneś się cieszyć,nie martw się będzie dobrze,pocieszyłam go.Przyjaciel starał się powstrzymywać płacz.
-Dziękuje kochana jesteś,ale muszę kończyć przyjdę do ciebie jutro pa,otworzyłam furtkę do mojego ogrodu i pożegnałam się z chłopakiem.Odłożyłam telefon do kieszeni,zapaliłam światło wchodząc po schodach do domu.Zdjęłam buty i usiadłam na kanapie która znajdowała się naprzeciw telewizora.Mama podała mi pilota i skakałam po kanałach telewizji.Wszystko było nudne,postanowiłam ,że pójdę na górę do swojego pokoju...
Oto pierwszy rozdział ;) przepraszam że taki krótki ale nie mam weny ;/
Subskrybuj:
Posty (Atom)