sobota, 12 października 2013

Dam Radę ;)...-rozdział szósty

(...) Powoli odchodziłam w stronę samochodu,który zaparkowałam kilkanaście metrów od pasu startowego.Spojrzałam w górę,lecący samolot był jedynie małym punktem na niebie.Otworzyłam drzwi do auta,pospiesznie wsiadłam do niego.Włożyłam klucz do stacyjki i z piskiem opon ruszyłam z lotniskowego parkingu.Przy zmierzeniu z kolejnymi kilometrami jechałam coraz szybciej,dało mi to poczucie satysfakcji,tylko tym starałam załagodzić ból po wyjeździe Jus'a.Dojechałam do domu,wysiadając z auta mocno trzasnęłam drzwiami.Powolnym krokiem weszłam do środka.Nie miałam ochoty z nikim rozmawiać,przywitałam się tylko z mamą i czym prędzej pobiegłam do sypialni.Walnęłam się na łóżko i wtuliłam do podusi.Rozmyślałam jak to będzie bez Justina,jak minął mi te dni...Po dłuższym czasie zasnęłam.Obudziłam się już rano,ku zdziwieniu wszystkich byłam gotowa do działania i chętna do współpracy.Odsłoniłam zasłonę,która dzieliła mój pokój i garderobę.Wtargnęłam do niej pospiesznie i sięgnęłam po kilka ciuszków wiszących na wieszakach.Przebrana zasiadłam przy małej toaletce.Wyjęłam z dolnej szuflady granatowy Liner,oraz koralową szminkę i wykonałam makijaż.Przyszedł czas na fryzurę,upięłam włosy w luźnego koczka i przystroiłam czarną ,połyskującą opaską.Otworzyłam szafkę z butami,wybrałam te w miarę eleganckie i zeszłam schodkami na parter domu.Domownicy wstali już wcześniej,więc miałam przygotowane śniadanie.Ugryzłam kęs kanapki i wyszłam z domu.Pod niego podjechało spore,białe audi.Kobieta od strony kierowcy pomachała mi,była to moja przyjaciółka.Wyszła z auta i usiadłyśmy na huśtawce,gdy wyjęła telefon i pokazała mi pewien filmik na Youtube,moja mina przestała być radosna.Na filmiku został przedstawiony fragment tego jak Justin całuje się i obejmuje pewną dziewczynę,następnie mój chłopak odpowiadał na pytanie dlaczego związał się z "tą" dziewczyną,odpowiedział że dla kariery,że musiał,cóż czułam jak świat mi się zawala.Przecież mówił że mnie kocha,że kocha tylko mnie...Wbiegłam do domu i złapałam za telefon w expresowym tempie wykręciłam numer Justina.
-Hej kochanie,przepraszam że nie dzwoniłem,ale miałem dużo spraw na głowie,odebrał telefon...Byłam wściekła i nie panowałam nad tym co mówię:
-Na przykład byłeś zajęty tą "Alex"?.W słuchawce usłyszałam jakby "yyy",chłopak starał się wytłumaczyć mi całą sytuację,lecz ja wiedziałam..że wszystko już jasne! nie nawidzę go! powtarzałam.Gdyby nie Marina to już dawno rozpłakałabym się,jednak mimo wszystko udawałam że jestem silna.Przyjaciółka została ze mną jeszcze na kilka godzin po tym jak zadzwoniłam do mojego byłego chłopaka,pocieszając mnie na każdym kroku,jednak musiała już jechać,pożegnałam się z nią i znów wtargnęłam do pustego domu.Weszłam do małego pokoiku w którym przechowywaliśmy różne akcesoria kucharskie.Kiedyś schowałam tam żyletkę,tak żeby nikt jej nie znalazł.Długo szukając po różnych kontach w końcu ją odnalazłam prędko za nią chwyciłam.Przemknęłam żyletką po bladym nadgarstku.
Poczułam błogie mrowienie. Kap,kap... Krople krwi zaczęły powolnie spływać wzdłuż mojej dłoni. Poczułam ulgę. Każda kropla krwisto-bor­ do wego płynu zbliżała do stanu błogiego ukojenia,upra gnionej lekkości. Nie liczyło się nic poza tą chwilą..